composer – performer – sound designer

Δημήτρης Καμαρωτός

Γεννήθηκε στην Αθήνα to 1954.
Σπούδασε στην Ελλάδα διοίκηση επιχειρήσεων (ΑΒΣΠ) και μουσική. Συνέχισε στο Παρίσι, μουσική σύνθεση και κλαρινέτο (Ecole Normale), μουσικολογία (ParisVIII) (μεταπτ. IRCAM, στην χρήση τεχνητής νοημοσύνης για την αυτοματοποιημένη επιλογή και επεξεργασία ηχητικών μορφωμάτων). Ήταν μαθητής του Daniel Charles, του Emile Damais και του Iάννη Ξενάκη στην μουσική ανάλυση και σύνθεση, του Horacio Vaggionne και Marc Battier στην μουσική με υπολογιστές και του Maurice Jarre στην μουσική για κιν/φο. Σαν προσκεκλημένος συνθέτης στο IRCAM εργάσθηκε to 1984 με το υπολογιστικό σύστημα 4Χ και ερευνητικά στην ανάπτυξη νέων τεχνικών ελέγχου του ήχου των παραδοσιακών οργάνων.

 

Από την εποχή που επέστρεψε και εργάζεται στην Ελλάδα (1985), συμμετείχε στην ίδρυση και λειτουργία του Κέντρου Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας σε συνεργασία με τον Στέφανο Βασιλειάδη και τον Ιάννη Ξενάκη. Εκεί ανέλαβε την εποπτεία του συστήματος Πολυαγωγίας και είχε την ευθύνη εργαστηρίων για νέους συνθέτες και ομάδες παιδιών. Διεύθυνση ερευνητικών προγραμμάτων του ΚΣΥΜΕ (1987-1995). ίδρυσε και διηύθυνε σύνολα σύγχρονης μουσικής (σύνολο συγχρ. Μουσικής του Athenaeum, 1988-92, σύνολο «Προς» του Κέντρου Σύγχρ. Μουσ. Έρευνας 1985-91, «Ενδιάμεσος Χώρος» 1990- 93, Electric Breath 2000 -02).

Ερευνητικός υπεύθυνος του έργου Η.Χ.Ε. (1989) ηχητικής χαρτογράφησης της Ελλάδας της ΓΓΕΤ (επιστ. Κοινοπραξία ΕΜΠ και ΚΣΥΜΕ). Υπεύθυνος για την δημιουργία λογισμικού μουσικής για τα Ελληνικά Σχολεία, στα έργα Υ.ΔΕ.ΕΣ και IMEL/ Socrates. Εμπνευστής και υπεύθυνος του έργου υποθαλάσσιων ηχογραφήσεων της Μεσογειακής Φώκιας στο Θαλάσσιο Πάρκο Βορείων Σποράδων 1994. Συνεργάσθηκε με πολλούς ξένους και Έλληνες ερευνητές και ερευνητικά κέντρα στα θέματα που αφορούν την αυτοματοποιημένη αναγνώριση ήχου. Πολλές από τις παραπάνω εργασίες έχουν δημοσιευθεί και ανακοινωθεί σε συνέδρια και διεθνή επιστημονικά περιοδικά (Computer Musical Journal, IEEE ICECS, InternationalComputer Music Conference, EUSIPCO).

Σαν συνθέτης εργάσθηκε κυρίως στο θέατρο διερευνώντας την λειτουργία της μουσικής στην άμεση εμπλοκή με τον λόγο και σαν τραγούδι αλλά και με την χρήση σύγχρονων μέσων ήχου στη σκηνή.

Από το 1991 ξεκίνησε η συνεργασία του με την θεατρική ομάδα Διπλούς Έρως (Μ. Μαρμαρινός, Α. Μουτούση, Νίκος Φλέσσας). και από το 1999 είναι μέλος του Theseum Ensemble.

Συν-ιδρυτής , μαζί με την Έλλη Παπακωνσταντίνου της ομάδας ODC Ensemble με παραστάσεις, εργασίες και παρουσιάσεις νέων εκφραστικών μέσων στην απόδοση Ομηρικών κειμένων (φεστιβάλ Εδιμβούργου, Ν. Υόρκη, Αλεξάνδρεια, Princeton Un.). Είναι ιδρυτικό μέλος του ΕΣΣΗΜ (Ελληνικός Σύνδεσμος Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής).

Μουσική του για το θέατρο τον κινηματογράφο και τoν διαδραστικό (interactive) μουσικό έλεγχο έχουν διακριθεί με διεθνή βραβεία (Αrs Electronique, fest. Bourges). Eχει συμμετάσχει σε παραγωγές πολυμέσων του Ιδρ. Μελετών Λαμπράκη, και σε παιδαγωγικές εφαρμογές του Καλειδοσκόπιου , Ηχητικός Χάρτης της Ελλάδας της ΓΓΕΤ, Ισλαμική συλλογή του Μουσείου Μπενάκη. Έχουν εκδοθεί σε CD πολλά έργα από τις θεατρικές παραστάσεις όπως επίσης ορχηστρική και ηλεκτροακουστική μουσική.

Έχει συμμετάσχει με πρωτότυπη μουσική, ηχητικό σχεδιασμό και δραματουργία σε περίπου 120 παραστάσεις, από αυτές 12 φορές στα Επιδαύρεια (μέχρι 2015). Εκτός από τις περισσότερες παραγωγές σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού έχει συνεργασθεί στενά με πολλούς σκηνοθέτες και ιδιαίτερα με τον Λευτέρη Βογιατζή, Βασίλη Παπαβασιλείου, Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς, Ρούλα Πατεράκη, Βίκτωρα Αρδίτη, Δημήτρη Καραντζά.

Μερικές από τις παραγωγές που συνέβαλλε με την μουσική του και τον σχεδιασμό ήχου: «Οιδίπους Τύραννος», «Αίας»,« Ο Τυχοδιώκτης»,«Του Κουτρούλη ο Γάμος», «Κύκλωψ» , «Καυγάδες στην Κιότζα» με τον Βασίλη Παπαβασιλείου, «Camera degli Sposi , «Μήδεια» , «Ρομαντισμός» , «Άμλετ» , «Ηλέκτρα» , «Εθνικός Ύμνος », «Ρομέο και Ιουλιέτα», «Ακρόπολις», «Βίοι Αγίων» , «Πεθαίνω σαν Χώρα» , «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας », « Ινσένσο» , «Φάουστ» , «Ηρακλής Μαινόμενος» , «Phedre» (Comedie Francaise) με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, «Ντον Ζουάν , «Πλατόνωφ», «Τρείς Αδελφές», «Η γέφυρα του Δρύνα» με τον Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς, «Λαχταρώ», «Bella Venezia», «Αμφιτρύων» , «Θερμοκήπιο» με τον Λευτέρη Βογιατζή, «Η Άφιξη» , «Οι Τυφλοί» με την Ζωή Χατζηαντωνίου, «Βάκχες» με την Άν. Μπρούσκου, «Ευμενίδες» με την Στ. Γουλιώτη, «Κυκλισμός του Τετραγώνου» , «Φάεθων» , «Σλάντεκ» , « Τα Κύματα» , «Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί » με τον Δημήτρη Καραντζά. Επίσης πρόσφατα (2016) : «Αναπνοή» – Ένας ηχητικός περίπατος στα πλαίσια του Hypnos project, “Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ” με τον Α. Αντωνόπουλο, “Λυσιστράτη” φεστ. Αθηνών /Επίδαυρος  σκην. Μ. Μαρμαρινού, “Δωδέκατη Νύχτα” Εθν. Θέατρο σκην. Δ.Καραντζά. 

DC last video
bio-βιογραφικό